Dinsdag 29 mei; Suzhuo. Busreis, talmende tuinen en een boottocht over de kanalen

Tijdens de ruim 2 uur durende busreis van Hangzhou naar Suzhou kon je aan de huizen zien wat een verschil in welvaart bestaat tussen de Noordelijke Chinezen en die van deze strek in Midden China: fraaie villa’s van 4 of 5 verdiepingen, die meestal 1 familie huisvesten. De Chinezen in deze streek hebben duidelijk baat bij de industrialisering van de steden rondom Shanghai.
Historisch heeft dit gebied ook veel hoge functionarissen in het Chinese bestuur geleverd, die bij pensionering allen weer, een stuk rijker, terugkeerden naar hun geboortestreek. Hangzhou, Suzhou en Shanghai zijn alle drie miljoenensteden en vormen het hart van de economie. Hangzhou is de stad met de romantische uitstraling naar de Chinezen, die deze stad dan ook graag kiezen als vakantiebestemming. Suzhou is van oorsprong een belangrijke stad voor de zijdeproductie, dus één van de eerste handelsdoelen voor buitenlanders. Shanghai is de belangrijkste havenplaats en tegenwoordig het financiële centrum van China.
Alle drie de steden liggen aan het Grote Kanaal, een 1900 km lang kanaal dat de Chinezen in een periode van ongeveer duizend jaar (300 jaar v.Chr. tot 700 jaar n.Chr) hebben aangelegd als strategische verbinding tussen Shanghai en Beijing. In het Noorden bij Beijing was het met name belangrijk voor militaire doeleinden en naar de kust met name voor de handel (zijde).
Tijdens de rit naar Suzhou hebben we een sanitaire tussenstop gemaakt. Hier hebben vooral de dames hun verwachtingspatroon weer wat naar beneden kunnen bijstellen: Geen toiletpotten, maar hurk- of hangplekken, waar de ontlasting werd opgevangen in een goot die onder alle toilethokjes doorliep! Daarnaast blijkt dat Chinese dames niet voor hun mannelijke soortgenoten onderdoen wat betreft rochelen, boeren, smakken en winden laten.
In Suzhou hebben veel welgestelde ambtenaren na hun pensionering fraaie tuinen aangelegd volgens het Ying (water) en Yang (rots, steen) principe. In al deze tuinen komen zo’n beetje dezelfde formaties terug: zigzag bruggetjes, want boze geesten kunnen alleen rechtdoor; doorkijkjes die als een soort natuurlijke schilderijen dienst deden, waterpartijen om met hun spiegeling de tuinen groter te doen lijken en beeltenissen verwerkt in de bestrating, die symbool staan voor bepaalde waarden in het leven, zoals geluk, voorspoed, rijkdom en gezondheid. Wij hebben de Talmende Tuinen bezocht, die inderdaad al deze kenmerken bevatten. In deze tuinen hebben we ook de Panzai boompjes kunnen bewonderen, die de inspiratie zijn geweest voor de Japanse Bonsaï kunst.
Na de tuinen hebben we een rondvaart gemaakt met een kleine “Drakenboot”, waarbij we via allerlei kleine kanalen uiteindelijk terechtkwamen op het Grote Kanaal, dat we eerder al beschreven hebben. Vooral vanaf de kleinere kanaaltjes kreeg je een goede indruk van de sobere leefstijl van sommige minder bedeelde Chinezen. Wassen gebeurt in het smerige water van de kanalen, maar dit water wordt door deze bewoners nog altijd meer vertrouwd dan het kraanwater. De vele bruggetjes waar we onderdoor hebben gevaren, deden Suzhou denken aan Amsterdam of soms zelfs Venetië.
Het hotel in Suzhou zag er van de buitenkant heel leuk en romantisch uit met water- en rotspartijen, maar van de binnenkant was het volkomen afgeleefd. We zijn nog even in de fitnessruimte en het zwembad geweest, maar ook daar was het een smoezelige toestand. We waren hoogst verbaasd dat we allebei een badmuts op moesten. Was dit soms om ons te beschermen tegen infecties? Gelukkig hoeven we hier maar één nacht te blijven!

Woensdag 30 mei; Suzhou. Wandelen door Panmen park, de zijdefabriek, busreis naar Shanghai en het stedelijk museum

Na een onrustige nacht in een aftandse hotelkamer met veel te harde bedden blijkt Marjan getroffen door een virusje. Ze heeft behoorlijke koorts en besluit het ontbijt maar over te slaan. Daar heeft ze weinig aan gemist, want ook het ontbijt hier was één van de mindere van de reis.
Suzhou heeft ooit een stadsmuur met een verdedigingskanaal gehad en daarvan is nog een klein stukje bewaard gebleven in het Panmen park. Dit park heeft verder nog een prachtige pagode en een waterval, die door Philips wordt gesponsord. Ook is een klokkentorentje bewaard gebleven, waar je voor een klein bedrag de bel mag luiden. Als je dit doet, ben je ook weer verzekerd van gezondheid, geluk en welvaart. Voor ons dus een goede reden om samen de gong te luiden. Nu maar afwachten wat het ons brengt!
Na de regenachtige wandeling door het park zijn we naar de zijdefabriek geweest voor een interessante demonstratie en uitleg over de zijdeproductie. Een aantal wetenswaardigheden: De tijd tussen geboorte van een larf en de verpopping van de rups duurt ongeveer 25 dagen, waarbij de rups zich tegoed doet aan een flinke berg meiboombladeren. De poppen worden gesorteerd in gave exemplaren, tweelingen en beschadigde poppen. De pop mag niet uitkomen want dan zou de cocon beschadigen, dus voordat de mot uit de cocon komt, wordt hij gedood door hem in heet water te dompelen. Van de cocons van de tweelingen worden dekbedden gemaakt. Hierin gaan ongeveer 8.000 cocons. Van de overige - gave- poppen worden zijde draden getrokken. Per draad zijn 8 cocons nodig. Via een weefgetouw worden machinaal zijde stoffen gemaakt, waarbij het motief via een soort draaiorgelboek (geperforeerd karton) aan de weefmachine wordt gevoed. Uiteindelijk resultaat is een zijden shirt, kimono, placemat of ander artikel (er worden zelfs kogelvrije vesten van zijde gemaakt). Voor een pyjama zijn al gauw 1.000 poppen nodig.
Natuurlijk werden we na de demonstratie door een groot winkelcomplex geleid, waar je zijden dekbedden en kleding kon kopen. Na de lunch reden we door naar Shanghai; een kleine afstand van ongeveer 50 km, maar door het drukke verkeer toch wel gauw anderhalf uur rijden. Daar hebben we eerst een bezoek gebracht aan het Shanghai museum, gelegen aan de “People Square”. Dit plein is ontstaan in de jaren dat Shanghai mede door buitenlandse handelsreizigers is opgebouwd en was oorspronkelijk een Britse (paarden-) racebaan. In het museum is veel te zien van de geschiedenis van China en met name van het geld, de kunst en het schrift.
Marjan heeft van medereizigster Bea een minikuurtje penicilline gekregen en knapt alweer aardig op. Ook bij 2 anderen in de groep zijn wat gezondheidsklachten: één met een ontstoken oog en de ander met darmproblemen. Gelukkig kon iedereen ’s avonds mee naar de acrobatenshow. Hoogstaande acrobatiek met als afsluiting 7 motoren in een grote kooi (in bal vorm) die door elkaar heen reden, razend knappe voorstelling. Aangezien er veel westerse toeristen waren werd er, geheel volgens ons principe, geapplaudisseerd aan het einde van de show. Het Chinese publiek was een kwartier voor het einde al vertrokken en zij hebben het hoogtepunt van de voorstelling compleet gemist! Vreemd volk……

Donderdag 31 mei; Shanghai

Na een goede nachtrust voelt Marjan zich gelukkig weer een stuk beter! De medicijnen hebben hun werk gedaan.
Als start van de dag hebben we een wandeling gemaakt door de Yu Yuan tuin, ook dit is weer een privé tuin van een welgestelde mandarijn. Vanaf de tuin zijn we door de smalle straatjes van het oude centrum van Shanghai terug gelopen naar de bus. Op zich heel sfeervol maar afgeladen met toeristen. Daarna door naar de Bund; de rivierboulevard van Shanghai waar in het begin van de 20ste eeuw mooie panden zijn gebouwd voor buitenlandse zakenlui. De Bund ligt aan de oever van de Huangpu rivier, aan de kant van de oude stad. Aan de overkant van de rivier, Pudong genaamd, is de tegenwoordige skyline van Shanghai verrezen met reusachtige wolkenkrabbers en een schitterende televisietoren als eyecatchers.
Na de lunch in het Bundhotel, dat niet aan de Bund ligt, zijn we naar de Yin Mao toren gegaan in Pudong. Het observatiedek ligt op de 88ste (en bovenste) verdieping. Dit is niet geheel toevallig want 88 betekent dubbel geluk (2 x een 8). We hadden een mooi uitzicht op de huidige hoogste toren (Shanghai Financial Center) en op de toekomstig hoogste toren die nog in aanbouw is. Ook hebben we nog vol bewondering gekeken naar de stoere mannen in de glazenwassersbakjes die aan het Financial Center bungelden. Het zal je beroep maar wezen! Natuurlijk moesten we ook nog een uurtje shoppen in de Nanjing Road, de Kalverstraat van Shanghai. Ideaal voor Nederlanders; wel kijken, niet kopen. Veel te duur vanwege de luxe-belasting die hier geheven wordt. Ontzettend leuk om mensen te kijken en bekeken te worden.

Als afsluiting van ons Shanghai avontuur hebben we ’s avonds een boottocht op de Huangpu rivier gemaakt. Alle belangrijke gebouwen aan weerszijden van de rivier waren verlicht, sommige zelfs met hele lichtshows. We hebben ontzettend genoten van dit prachtige schouwspel.
Morgenochtend splitst de groep zich en nemen we afscheid van Harry en Lydia en Frans en Willem. Zij gaan naar huis en wij reizen door naar de cruiseboot. Samen met Joost, Bea en Nel mogen wij nog één week vakantie vieren. Het programma wordt iets minder intensief dus kunnen we een beetje gas terug nemen en uitrusten.
Aan boord hebben we niet of nauwelijks een internet verbinding dus zal het een tijdje stil blijven rondom onze belevenissen.
Tot het volgende verslag!